top of page
  • hayatinkendisibu

Hoje Yakmak

Trakya göçmen ağzı lehçesini herkes aşağı yukarı bilir.

Ama bir de bizim tarafın yani suyun öte yanına geçen göçmenlerin bir dili vardır.

10 yaşına kadar Çanakkale’de yaşadım. Daha sonra Bursa Mustafakemalpaşa’ya taşındık.Baba memleketine. Birçok kelime farklı gelmişti Çanakkale’den sonra .

Kız çocuğa "kız", erkek çocuğa "çocuk" denmesi mesela.

-Kaç kızanın var?

-İki kızım, bir çocuğum ( iki kızım, bir oğlum manasında)

"Sağdıç" ya da "ahretlik" kelimelerini de ben Kemalpaşa’da duydum ilk. Erkek kankalar sadıç, kız kankalar da ahretlik der birbirine memleketimde benim.

Yerliler memlekete Paşa ya da kasaba der.

Ama bugünkü yazımızın sebebi bunların hiç biri değildir.

Bu sabah annemle teyzemi alıp dayıma gidecektik. Anneme ne zaman geleyim dedim, o da biz hazırız, hemen çıkabilirsin deyince:


- Hoje yaktım,kurusun gelirim dedim.


Evet, tüm Trakya göçmenleri gibi sesli harfle başlayan kelimelerin başına “H” harfi getirmekle kalmayıp, kına yakmak kavramından yola çıkarak ojenin de "sürülmek" yerine "yakılması" gerektiğine inanan bir topluluktur Kemalpaşalılar. Ben de ağız alışkanlığı, anneme oje sürdüğümü değil, “hoje yaktığımı” ilettim sabah. Kendi kendime gülümsedim.Özlediğimi farkettim.

İnşallah kısa zamanda gitmek nasip olur yeniden.

16 görüntüleme1 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Koku

Bahçe, Kirlenmek Güzeldir ve Masa Başı

Hani önceki yazılarda eğitim sistemine laf etmiştim biraz. Bu yazıda konuya bir başka perspektiften bakalım istiyorum. Şöyle bir örnekle başlayalım. Bir arkadaşım küçük kızıyla bir süre yurt dışında y

1 Σχόλιο


emiresamra
25 Φεβ 2021

Rengi de yakıyor!

Μου αρέσει
Yazı: Blog2_Post
bottom of page